Bellas Bellotas

Bellas Bellotas

ham-botten, textiel, touw
-
11 stuks ± 2 m hoog
-
2011

beschrijving installatie :
Aantal aan touw en haken hangende hammen (varkenspoten) van het Iberisch varken,  opgebruikt en afgekloven, maar nog geurend. De varkenshammen en -schouders hangen met de poten omhoog aan de haak, de zwarte hoeven naar boven wijzend. Gedeeltelijk is de harige huid zichtbaar. Elke varkenspoot heeft een lange rok van soepele stof gekregen; kant ,voile of satijn, versierd met lint of gouddraad en/of kanten strook. De 'rok' begint ± 10 cm onder de hoef en hangt af tot ruim onder het heup- of schouderblad. De totale lengte van teen tot zoom varieert van 120 - 150 cm . De stof van de rokken vertoont soms sporen van het druipvet uit de ham.
Afhankelijk van de ruimte en plek wordt de omvang en vorm van de installatie bepaald. Op de foto in mijn atelier is de minimale afstand onderling tussen de hammen (haak tot haak) ± 40 cm. 

toelichting:
Bellas Bellotas  (mooie eikels)
Onderdeel van de installatie is een aantal opgebruikte, afgekloven hammen van het Iberisch varken, de zogenaamde 'pata negra' -ham , de 'jamón bellota'. De ham van het speciaal voor dit doeleind in Zuidwest-Spanje gefokte varken dat een 'mooi' leven in de vrije natuur met speciale voeding van eikels (bellotas) achter de rug heeft, wordt gezien als een exclusieve en kostbare delicatesse. De geur alleen al is een lust voor liefhebbers.
Na het aansnijden van de ham blijven de voor- en achterpoten als afgeschraapte botten achter met bovenaan het elegante zwarte hoefje . Flarden vet en huid zijn nog waarneembaar, evenals het specifieke aroma. 
Deze bizarre, en tegelijkertijd aandoenlijke aanblik is voor mij de aanleiding geweest een installatie met deze varkenspootjes te maken.  
Ik voelde de noodzaak de kale botten te hullen in lange feestelijke rokken van glanzende en rijke stoffen. Maar wel transparant ; de botvorm blijft te volgen en laat soms sporen van lekkend vet in de stof achter. Zoals de hammen bij de slager of in een bar hangen, zo hangen ze hier aan touwen en haken te wiegen. De sierlijke zwarte hoefjes met de harige poot combineren er op een vervreemdende bizarre wijze met het zwierige kant, de voile en het satijn. Een danse macabre? Een zoete vergoelijking voor onze lust? Of besmuikte schaamte vanwege het gebruik van het dier voor ons genot?